Ok, holy shit, het narratief is dus werkelijk: Ed heeft het initiatief genomen om de reclame tot stand te laten komen. Het is dus nog erger dan het leek. Deze vriend heeft altijd een fles ketchup bij.
Tuurlijk mag je zo plat zijn dat je altijd ketchup bij je hebt, zelfs in een restaurant. Toch ga ik dan van mening zijn dat je de smaakontwikkeling van een peuter hebt en de interesse in alles behalve dat van een puber. Of ben ik perongelijk in het bijzijn van een connaisseur?
PS is het grappig om te zien dat in de making-of - ja er zijn making-offs van reclame's, en misschien is elk beeld wat je voorgeschoteld krijgt wel een reclame voor iets? - enfin, goed, in dat filmpje dus, is er zichtbaar op sec 0:19 dat iets van gewelddadigheid is getracht te bereiken, dat misschien iets van Burroughs weg heeft. Ook is er de kok die met een mes lijkt te dreigen(1:35). Dat heeft de tv-reclame uiteindelijk niet gehaald. Waarschijnlijk door een creative team bedacht (die daarmee mooi of eventueel, waarschijnlijk niet, ter plaatse.
Voor Ed kan ik niets dan medelijden hebben. Het schijnt zelfs dat hij een tattoo van heinz (autcor Heinz) heeft. Hij is met het komische idee gekomen naar aanleiding van iets dat hem werkelijk is overkomen: mensen vonden het raar dat hij een fles ketchup met zich mee draagt, waar hij ook naar toegaat. Het is natuurlijk een prachtige weergave van "je eigen absurditeit", maar hij lijkt er prat op te gaan. Nogal meta wellicht, maar dan, kunt u afruimen de witomrande amuse gueule en wat dies meer. Ook geen verzen met boulemie, maar
patat
Patat
Fried
patat
pstst
(natuurlijk met Heinz)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten