"Seeming- the it-seems-to-me, dokei moi-is the mode, perhaps, perhaps the only possinble one, in which an appearing world is acknowledged and perceived. Tp appear always means to seem to others, and this seeming varies accoreding to the standpoint and the perspective of the spectators." - H. Arendt, Life of the Mind (mijn onderstreping)
"In dit universum van meer dan 15 miljard jaar zijn talloze planeten gevormd en veel planeten zijn gedesillusioneerd. De legendarische "Mosterddag" komt eraan. Vergeet niet om sashimi-sushi met mosterd te eten. Volg de grote filmmakers vóór de vernietiging van de aarde om zich voor te stellen hoe het einde van de wereld over vijf miljard jaar zal eindigen! (Bedankt voor de vier kleine vouwen voor de uitvoering)"
- van een Aziatische blog, zoekterm "dokein" (link kwijt)
donderdag 14 november 2019
woensdag 13 november 2019
Rectificatie: Heinzo (het is nog erger)
Ok, holy shit, het narratief is dus werkelijk: Ed heeft het initiatief genomen om de reclame tot stand te laten komen. Het is dus nog erger dan het leek. Deze vriend heeft altijd een fles ketchup bij.
Tuurlijk mag je zo plat zijn dat je altijd ketchup bij je hebt, zelfs in een restaurant. Toch ga ik dan van mening zijn dat je de smaakontwikkeling van een peuter hebt en de interesse in alles behalve dat van een puber. Of ben ik perongelijk in het bijzijn van een connaisseur?
PS is het grappig om te zien dat in de making-of - ja er zijn making-offs van reclame's, en misschien is elk beeld wat je voorgeschoteld krijgt wel een reclame voor iets? - enfin, goed, in dat filmpje dus, is er zichtbaar op sec 0:19 dat iets van gewelddadigheid is getracht te bereiken, dat misschien iets van Burroughs weg heeft. Ook is er de kok die met een mes lijkt te dreigen(1:35). Dat heeft de tv-reclame uiteindelijk niet gehaald. Waarschijnlijk door een creative team bedacht (die daarmee mooi of eventueel, waarschijnlijk niet, ter plaatse.
Voor Ed kan ik niets dan medelijden hebben. Het schijnt zelfs dat hij een tattoo van heinz (autcor Heinz) heeft. Hij is met het komische idee gekomen naar aanleiding van iets dat hem werkelijk is overkomen: mensen vonden het raar dat hij een fles ketchup met zich mee draagt, waar hij ook naar toegaat. Het is natuurlijk een prachtige weergave van "je eigen absurditeit", maar hij lijkt er prat op te gaan. Nogal meta wellicht, maar dan, kunt u afruimen de witomrande amuse gueule en wat dies meer. Ook geen verzen met boulemie, maar
patat
Patat
Fried
patat
pstst
(natuurlijk met Heinz)
Tuurlijk mag je zo plat zijn dat je altijd ketchup bij je hebt, zelfs in een restaurant. Toch ga ik dan van mening zijn dat je de smaakontwikkeling van een peuter hebt en de interesse in alles behalve dat van een puber. Of ben ik perongelijk in het bijzijn van een connaisseur?
PS is het grappig om te zien dat in de making-of - ja er zijn making-offs van reclame's, en misschien is elk beeld wat je voorgeschoteld krijgt wel een reclame voor iets? - enfin, goed, in dat filmpje dus, is er zichtbaar op sec 0:19 dat iets van gewelddadigheid is getracht te bereiken, dat misschien iets van Burroughs weg heeft. Ook is er de kok die met een mes lijkt te dreigen(1:35). Dat heeft de tv-reclame uiteindelijk niet gehaald. Waarschijnlijk door een creative team bedacht (die daarmee mooi of eventueel, waarschijnlijk niet, ter plaatse.
Voor Ed kan ik niets dan medelijden hebben. Het schijnt zelfs dat hij een tattoo van heinz (autcor Heinz) heeft. Hij is met het komische idee gekomen naar aanleiding van iets dat hem werkelijk is overkomen: mensen vonden het raar dat hij een fles ketchup met zich mee draagt, waar hij ook naar toegaat. Het is natuurlijk een prachtige weergave van "je eigen absurditeit", maar hij lijkt er prat op te gaan. Nogal meta wellicht, maar dan, kunt u afruimen de witomrande amuse gueule en wat dies meer. Ook geen verzen met boulemie, maar
patat
Patat
Fried
patat
pstst
(natuurlijk met Heinz)
Lion King, de kringloop
Vandaag ben ik naar de bioscoop geweest om het spektakel van de nieuwe oude disney-film te zien (wederom wéét mijn computer dat het met een hoofdletter moet). Ik had mezelf voorgenomen níet aan de onzin mee te doen, maar een cliënt van me wilde er heen. Dus moest ik wel. Al mijn angsten zijn waarheid geworden, en ik heb absoluut niets niet zien aankomen. Het was real-life death.
Mijn favoriete moment was het moment dat wij in het perspectief van een beestje worden verplaatst, waarbij je in een mond verdwijnt. Terwijl ik dit zie gaat je bent wat je eet door mn gedachten.
Disney heeft blijkbaar ook geen ideeën meer voor orginele verhalen, dus is het plan om de oude verhalen nog een keer te vertellen, maar dan met realistiesere animatie. Mijn favoriete cartoons zijn nog steeds onrealisties, en dat is precies ook wat er charmant aan is. Waarom is het nodig dat Simba écht op een leeuw lijkt? Het hele idee van animatie/verhalen wordt onderuit gehaald!
Ok, deze ideeën heb ik niet zelf bedacht, maar ik herinner dat John K. dit ooit heeft gezegd. Hij is natuurlijk bekend van The Ren & Stimpy Show. Én hij heeft zelfs een blog! R&S hebben natuurlijk een hele hoop cartoons van de jaren 90 geïnspireerd. (2 stupid dogs, Ed, Edd n Eddy, Angry Beavers).
Het cashen door disney is doortrapt. De jongeren van de jaren 90 worden gewoon twee entree gevraagd; in het verleden en nu. Het is natuurlijk onze eigen schuld dat we daar in trappen, maar wat wil je met de wereld zoals die zich vandaag de dag presenteert? Iedereen wilt terug naar eerst.
Bah. Bah bah bah.
Hoe échter de animatie, hoe nepper het wordt. De liedjes: nep. het verhaal: nep. Alles nep.
En het wordt erger: toen we de bioscoop verlieten zag ik de poster voor Gemini Man. Will Smith met zijn zoon, die hém speelt. Éxact dezelfde premisse van net. Het enige is dat het de K-rots mist.
Mijn favoriete moment was het moment dat wij in het perspectief van een beestje worden verplaatst, waarbij je in een mond verdwijnt. Terwijl ik dit zie gaat je bent wat je eet door mn gedachten.
Disney heeft blijkbaar ook geen ideeën meer voor orginele verhalen, dus is het plan om de oude verhalen nog een keer te vertellen, maar dan met realistiesere animatie. Mijn favoriete cartoons zijn nog steeds onrealisties, en dat is precies ook wat er charmant aan is. Waarom is het nodig dat Simba écht op een leeuw lijkt? Het hele idee van animatie/verhalen wordt onderuit gehaald!
Ok, deze ideeën heb ik niet zelf bedacht, maar ik herinner dat John K. dit ooit heeft gezegd. Hij is natuurlijk bekend van The Ren & Stimpy Show. Én hij heeft zelfs een blog! R&S hebben natuurlijk een hele hoop cartoons van de jaren 90 geïnspireerd. (2 stupid dogs, Ed, Edd n Eddy, Angry Beavers).
Het cashen door disney is doortrapt. De jongeren van de jaren 90 worden gewoon twee entree gevraagd; in het verleden en nu. Het is natuurlijk onze eigen schuld dat we daar in trappen, maar wat wil je met de wereld zoals die zich vandaag de dag presenteert? Iedereen wilt terug naar eerst.
Bah. Bah bah bah.
Hoe échter de animatie, hoe nepper het wordt. De liedjes: nep. het verhaal: nep. Alles nep.
En het wordt erger: toen we de bioscoop verlieten zag ik de poster voor Gemini Man. Will Smith met zijn zoon, die hém speelt. Éxact dezelfde premisse van net. Het enige is dat het de K-rots mist.
dinsdag 12 november 2019
il ny-a pas de hors-commerce (2): Heinzo
Dus laatst zag ik de Heinz-reclame op TV. De bekende blote billen gezichts lach van die ene jongen die op de radio met de liedjes is zat er in. Verdomme, nu ik het schrijf kom ik op zijn naam.
En nu dat ik het opzoek, hij heeft een baardje:
Wat me trof aan deze commercial, is dat het net iets te veel weg heeft van een vignetje uit Naked Lunch. Partyboy A.J. heeft een stukje waarin nagenoeg precies hetzelfde gebeurt:
"A.J. once reserved a table a year in advance at Chez Robert, where a huge, icy gourmet broods over the greatest cuisine in the world. So baneful and derogatory is his gaze that many a client, under that whitering blast, has rolled on the floor and pissed all over himself in compulsive attempts to ingratiate.
So A.J. arrives with six Bolivian Indians who chew coca leaves between courses. And when Robert, in all his gourmet, majesty, bears down on the table, A.J, looks up and yells: "Hey, Boy! Bring me some ketchup."
(Alternative: A.J. whips out a bottle of ketchup and douses the haute cuisine.)" Naked Lunch, p 124
Vervolgens probeert Robert en clientèle A.J. te lynchen, en of dat lukt zie je de volgende keer bij Bassie en Adriaan. Maar het punt is: ik hoop dat niemand écht gelooft dat Eddie werkelijk deze reclame heeft verzonnen. Dát lijkt me eigenlijk al stug. Maar zelfs dan nog: ook de PR-mensen van Heinz hebben deze sketch nauwelijks verzonnen. Ze hebben alleen maar een sociaal-acceptabele versie van een stukje geschreven dat al sinds 1959 bestaat. En zonder de hysterie en het lynchen is het toch iets minder geloofwaardig, vind ik. Zonder de latente gewelddadigheid van de upperclass hou je een soort clowneske karakterisering over, en ja, daarin kan je altijd ketchup gebruiken...
Overigens is het niet helemaal een verrassing dat Burroughs zich goed laat lenen voor een reclame: in de jaren negentig deed hij ook al spotjes voor nike (holy shiet, ik krijg spellingscorrectie mét een hoofdletter...). Maarja, hij zei tenminste over zichzelf dat hij een oplichter was....
En nu dat ik het opzoek, hij heeft een baardje:
Wat me trof aan deze commercial, is dat het net iets te veel weg heeft van een vignetje uit Naked Lunch. Partyboy A.J. heeft een stukje waarin nagenoeg precies hetzelfde gebeurt:
"A.J. once reserved a table a year in advance at Chez Robert, where a huge, icy gourmet broods over the greatest cuisine in the world. So baneful and derogatory is his gaze that many a client, under that whitering blast, has rolled on the floor and pissed all over himself in compulsive attempts to ingratiate.
So A.J. arrives with six Bolivian Indians who chew coca leaves between courses. And when Robert, in all his gourmet, majesty, bears down on the table, A.J, looks up and yells: "Hey, Boy! Bring me some ketchup."
(Alternative: A.J. whips out a bottle of ketchup and douses the haute cuisine.)" Naked Lunch, p 124
Vervolgens probeert Robert en clientèle A.J. te lynchen, en of dat lukt zie je de volgende keer bij Bassie en Adriaan. Maar het punt is: ik hoop dat niemand écht gelooft dat Eddie werkelijk deze reclame heeft verzonnen. Dát lijkt me eigenlijk al stug. Maar zelfs dan nog: ook de PR-mensen van Heinz hebben deze sketch nauwelijks verzonnen. Ze hebben alleen maar een sociaal-acceptabele versie van een stukje geschreven dat al sinds 1959 bestaat. En zonder de hysterie en het lynchen is het toch iets minder geloofwaardig, vind ik. Zonder de latente gewelddadigheid van de upperclass hou je een soort clowneske karakterisering over, en ja, daarin kan je altijd ketchup gebruiken...
Overigens is het niet helemaal een verrassing dat Burroughs zich goed laat lenen voor een reclame: in de jaren negentig deed hij ook al spotjes voor nike (holy shiet, ik krijg spellingscorrectie mét een hoofdletter...). Maarja, hij zei tenminste over zichzelf dat hij een oplichter was....
dinsdag 5 november 2019
il n’y a pas de hors-commerce (1)
Waar je ook kijkt of klikt: je gaat reclames tegen komen. En weest gerust, ook mijn idee is om je ooit geld afhandig te maken in ruil voor matig product. En jonge, dan koop ik aanzien! Dussss lijkt het me het best te beginnen met het afzeiken van andere reclames.
Laatst las ik-weet-niet-waar een passage van Deleuze waarin stond dat we nooit ver hoeven te kijken om te zien dat alles om sex draait. Of misschien was het Freud? Of Peterson? Ach wel...
Even later zag ik de volgende reclame. En ineens werd me duidelijk; die goochelaar, dat stokbrood... DAT IS GEEN STOKBROOD! Sterker nog: ik meen te herinneren dat in de tv-reclame er een close-up zit van dat worteltje dat wordt gedipt in witte smeerbare kaas. Dat is er nu uit. Maar misschien verzin ik het, en zegt dit meer over m'n door-porno(maatschappij)-verziekte geest...
Mijn vraag is: ben ik de enige die dit ziet? Of is het iedereen duidelijk wat onderliggend is?
Ook: er is nog een tweede reclame, die ik nooit op TV zag. Daarbij krijft mevrouw een tik op haar billen. Is er besloten de reclame in het kader van #MeToo niet uit te zenden? Zijn de makers van de reclame (en/of de makers van het kasige product) zich dus wél bewust van hun vunzigheden??
Laatst las ik-weet-niet-waar een passage van Deleuze waarin stond dat we nooit ver hoeven te kijken om te zien dat alles om sex draait. Of misschien was het Freud? Of Peterson? Ach wel...
Even later zag ik de volgende reclame. En ineens werd me duidelijk; die goochelaar, dat stokbrood... DAT IS GEEN STOKBROOD! Sterker nog: ik meen te herinneren dat in de tv-reclame er een close-up zit van dat worteltje dat wordt gedipt in witte smeerbare kaas. Dat is er nu uit. Maar misschien verzin ik het, en zegt dit meer over m'n door-porno(maatschappij)-verziekte geest...
Mijn vraag is: ben ik de enige die dit ziet? Of is het iedereen duidelijk wat onderliggend is?
Ook: er is nog een tweede reclame, die ik nooit op TV zag. Daarbij krijft mevrouw een tik op haar billen. Is er besloten de reclame in het kader van #MeToo niet uit te zenden? Zijn de makers van de reclame (en/of de makers van het kasige product) zich dus wél bewust van hun vunzigheden??
maandag 4 november 2019
Bernando Soares zegt hm-hm
Als ik niet slapen kan, pak ik, om in the mood te komen, Pessoa's Boek der Rusteloosheid erbij. Het geeft me op een sadistische manier een bepaalde rust om iemand te zien die nog meer piekert dan ikzelf. De inhoud komt nogal overeen met een dagboek - of is het een blog vóór internet bestond? Zo kwam ik dit tegen. Prettig dat zijn heteroniem* Soares ook twijfels had over het schrijven:
"En ik, die dit zeg - waarom schrijf ik dit boek? Omdat ik weet dat het onvolmaakt is. Onverwoord zou het volmaakt zijn; geschreven wordt het onvolmaakt, daarom schrijf ik het.
En vooral omdat ik de nutteloosheid, het absurde voorsta, [...] ik schrijf dit boek om tegen mijzelf te liegen, om mijn eigen theorie te verraden.
En de grootste luister van dit alles, liefste, is de gedachte dat dit misschien helemaal niet waar is, dat zelfs ik niet geloof dat het waar is.
En als de leugen ons genot begint te verschaffen, laten we dan de waarheid spreken om haar te beliegen. En als ze ons angst aanjaagt, laten we dan stoppen, opdat het lijden geen pervers genot voor ons wordt..."
330 - Het Boek der Rusteloosheid
* het valt in te beelden dat, ondanks dat Pessoa tot het modernisme wordt gerekend, er in het grote aantal heteroniemen en de uitgebreidheid van hun gedachtes/oeuvres er al een postmodernisme aanwezig was in zijn werk(en)... hoewel hij volgens de DSM waarschijnlijk gek was...
"En ik, die dit zeg - waarom schrijf ik dit boek? Omdat ik weet dat het onvolmaakt is. Onverwoord zou het volmaakt zijn; geschreven wordt het onvolmaakt, daarom schrijf ik het.
En vooral omdat ik de nutteloosheid, het absurde voorsta, [...] ik schrijf dit boek om tegen mijzelf te liegen, om mijn eigen theorie te verraden.
En de grootste luister van dit alles, liefste, is de gedachte dat dit misschien helemaal niet waar is, dat zelfs ik niet geloof dat het waar is.
En als de leugen ons genot begint te verschaffen, laten we dan de waarheid spreken om haar te beliegen. En als ze ons angst aanjaagt, laten we dan stoppen, opdat het lijden geen pervers genot voor ons wordt..."
330 - Het Boek der Rusteloosheid
* het valt in te beelden dat, ondanks dat Pessoa tot het modernisme wordt gerekend, er in het grote aantal heteroniemen en de uitgebreidheid van hun gedachtes/oeuvres er al een postmodernisme aanwezig was in zijn werk(en)... hoewel hij volgens de DSM waarschijnlijk gek was...
Abonneren op:
Reacties (Atom)